Sonra geldiğim yer insanlardan uzak,iki ağaç arasında yere doğru düşünceli düşünceli bakan;mahsun,yorgun duruşlu bir banktı.Oturduğumda,içimde bir şeylerin hareket ettiğini,yer değiştirip,büyüyüp küçülerek,şekillere girerek köşe kapmaca misali boşalan yeri doldurmaya çalıştıklarını gördüm.Huzur içimdeki her yere oturdu o an.Henüz yerleşmemişken sevinç vardı onun yerinde ve heyecan ya da biraz mutsuzluk:Belki daha iyisi var vardı ama ben oraya yürüyorum.
Oturduktan bir süre sonra huzurumu farkedip neden huzurlu olduğumu çözemediğimde her şeyin aynı olduğunu,hiçbir şekilde tamamen mutlu olamayacağımı gördüm.Yani o duyguların yer değiştirdiği veya huzurun her yere yayıldığı doğru değildi.Onun kokusu daha ağır geliyordu sadece.Sonra burnun güzel koku kötü koku ayrımı yapmadan alışıp duymamaya başladığı kokular bölümüne gitti.
Her şey olduğu gibi, aslında her zaman aynı olduğunu, bir kez daha gösteriyordu..
Eğer benim gibi değilseniz bu sorgulamayı yapmayıp,o kör mutlulukla yaşayabilirsiniz..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder