Mutsuzluk

İçe en derin işleyen olay bu herhalde..Bir işledi mi hep nükseder ne kadar mutlu gözüksekte..Hayatı bir zaman sadece yalan olarak yaşıyoruz..Yalandan gülmeler,yalandan mutluymuş gibi yapmalar ama bir tek sen biliyorsun ki hepsi kocaman bir yalan..

Biliyorsun ama değişmiyor bişey yine bir süre unutuyotsun o içine işleyen şeyi sonra bir anda yine vuruyor en zayıf noktana..Dünyadaki en umursamaz insan gibi görünsende vuruyor işte..Psikolojik bir sorun olabilir çok fikrim yok bu konuda ama şu midemden başlayıp göğüs boşluğuma kadar her yerin sıkışmasını açıklayamıyorum..

Ruh daralıyor fazlasıyla..Yağmur altında yürüdükçe açılacak sanıyorum ama daha fazla daralıyor..Koşmaya başlıyorum..Yok yine aynı duruyorum sadece duruyorum bir süre 3 dakika 5 dakika kadar..Amaçsızca sadece mutlu olabileceğimi düşünürken ama olmuyor..Ne oldu lan bana durup dururken diye düşünüyorum..Mutlu olmak için bişeyler yapıyorum ama mutluluğa ulaşamıyorum..Nasıl bir ruh halinde olduğumu bile çözemeden eve yürümeye başlıyorum her adımda daha da mutsuz olarak..

Ne istiyorum diyorum..Bilmiyorum..Eve geliyorum herşey daha sıkıcı..Yine yalandan gülümsemeye başlıyorum arkadan Redd giriyor:

-Keyifli bir gün...Yine de keyifli bir gün..