Güneş resmi çizmek istiyorum ama hiç sarı kalemim yok,hatta hiç renkli kalemim yok.Mutluluğu ararken ilk engelden geri dönmek ya da yan yollara sapmak zorunda kalmak...Olduğum yere dönmek mi,yoksa başkayı denemeye cesaret edebilmek mi?....Yanımdan çığlık atarak geçen sinek bana ne söylemeye çalıştı.Ben de siyah bir yuvarlağım,elindeki kalemle çizebileceğin güneşinim ben senin mi dedi.Alakasız cümleler mi sıralandı arka arkaya.Dışardan bakıldığında yani.Zaten en fazla oradan görebilir çoğu.Bazen içime en yakın duranlar bile göremez ardını.Gün geldiğinde benim içimde yaşamış olan mucizeler de bana karşıdan baktıklarında göremeyecekler içinde ne olduğunu.Unutmuş olacaklar,hatırlayamayacaklar..

Ben biliyor muyum peki her şeyi.İçim kapısını bazen açıp bazen kapıyor,görebildiklerimle idare etmek zorunda bırakıyor beni bile.