Biz sanki çok mu özgürüz.Bizim mavi halk otobüsünün pencereleri açık diye özgür mü olduk.Dışarıda görebildiğimiz bizim özgürlüğümüz mü?İnsanın düşünmeye ihtiyacı olur bazen.Kendin kapatır bir yere;bir odaya bir banyoya.Demek bu kapanmaya ihtiyacı var insanın.Kendi isteğiyle yapar bazen,bazen birileri tarafından.Annesi evden tekrar kaçmasın,hatasını anlasın diye kapatır kızını,çocuk yaramazlık yaptı diye yaşatırlar bunu.Bu cezayı kim veriyor.Anne babanın ceza vermeye onu hapsetmeye hakkı var mıdır çocukları üzerinde.Yok.Hiç kimsenin yok.O çocuk yaparken bilmiyorsa başına gelecekleri hiç yok.Biliyorsa onu kucaklamak ona yanlışını dokunarak anlatmak daha etkili olmaz mı?Kolayı yapıyorsunuz.O içeride anlayacak yaptığını,siz dışarda özgürlüğünüzü yaşarken...Çıktığında onu küçümseyeceksiniz bir zaman daha.Ama hani o orada çekecekti cezasını.Neden çıktığında da devam ediyor ki.Eğer bunu yapmayacaksanız,her şey o dört duvar arasında bırakmakla hallolacaksa deneyin tabi ama önce kendinizi deneyin.Orada kalsaydınız sizin için değişenlere katlanıp katlanamayacağınızı görmeye çalışın önce.